De oppervlakte van het park is 67 ha, waarvan 3 ha wateroppervlak. De beek stroomt door een erosiedal, het landschap is er duidelijk anders dan op de hellingen van de stuwwallen. Dat komt vooral omdat in dit dal door de vroegere eigenaren de meeste veranderingen zijn aangebracht. Er staan veel bijzondere boomsoorten. Het water van de Sint Jansbeek heeft een goede kwaliteit, maar het is niet erg zuurstofrijk. Dat komt omdat er weinig verval is, waardoor hij langzaam stroomt. Alleen bij de watervallen is het zuurstofgehalte wat hoger. In de lagere delen is het verschil tussen het natte en het droge deel duidelijk te zien. Er wordt in de weilanden al jarenlang een extensief beheer gevoerd, waardoor de kruidenvegetatie zich steeds verder uitbreidt. In de bossen is de beuk de meest voorkomende boomsoort. Veel van de bomen zijn hier meer dan 170 jaar oud en ze worden dan ook in de laatste jaren in snel tempo door jongere exemplaren vervangen. Bij een zware storm in 1990 is aan de rand van het beukenbos langs de Parkweg en Kluizeweg een groot aantal bomen omgewaaid. Men besloot de hier omgewaaide bomen te laten liggen, waarna zich een interessante vegetatie heeft ontwikkeld. De ronde weide, die nu voor allerlei activiteiten wordt gebruikt, werd aangelegd als schapenweitje. In de tijd van de van Heeckerens waren dit zwarte schapen, in die tijd een zeldzaamheid. Van de watervallen in het park is de kleine waterval bij het Sonsbeekpaviljoen de oudste. Deze werd al voor 1821 gebouwd. Daarna werd de grote waterval gebouwd. De stenen hiervoor kwamen van de Veluwe, vooral van het Kootwijkerzand. De Boerderij is rond 1800 gebouwd, en dus nu ongeveer 200 jaar oud. Op een markante plaats staat het standbeeld van hendrik Antoon Lorentz, de 'Arnhemse' Nobelprijswinnaar. Dit monument werd in september 1931 door prinses Juliana onthuld.

---